แบรนด์ท้องถิ่นไทยกับสนามรีสอร์ทแวร์ที่แข่งขันด้วยอัตลักษณ์และความยั่งยืน

แบรนด์ท้องถิ่นไทยกับสนามรีสอร์ทแวร์ที่แข่งขันด้วยอัตลักษณ์และความยั่งยืน

ปรากฏการณ์แบรนด์ไทยที่ไม่ได้เป็นรองใคร

หาก十年前 ภูเก็ตและสมุยเต็มไปด้วยรีสอร์ทแวร์จากแบรนด์ต่างประเทศ วันนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ภูเก็ตมีฉากแฟชั่นท้องถิ่นที่กำลังเติบโตทั้งจำนวน คุณภาพ และสไตล์ปีต่อปี โดยมีแบรนด์ไทยและดีไซเนอร์ท้องถิ่นที่นำเสนอคอลเลกชันรีสอร์ทแวร์ที่แข่งขันได้ในระดับสากล การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากกระแสชาตินิยมเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากความสามารถในการตอบโจทย์สภาพอากาศร้อนชื้นและไลฟ์สไตล์ของนักท่องเที่ยวได้ดีกว่า

Parissara: เมื่อผ้าไหมไทยไม่ใช่แค่ชุดทางการ

เรื่องราวของ Parissara แบรนด์รีสอร์ทแวร์ลักชัวรีจากนักออกแบบสาว Parissara “Paris” Na Phatthalung คือตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดของการเปลี่ยนผ้าไหมไทยจากสินค้าสำหรับผู้สูงอายุและงานทางการ สู่เสื้อผ้าที่คนรุ่นใหม่อยากสวมใส่ในชีวิตประจำวัน แบรนด์นี้ก่อตั้งในปี 2016 และได้ร่วมงานกับโรงแรม Kimpton Kitalay Samui ในการออกแบบชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมและผ้าลินินย้อมมือ กระเป๋าชายหาด และผ้าพันคอ จุดแข็งของ Parissara คือการทำงานร่วมกับช่างทอผ้าในท้องถิ่นภาคใต้ โดยเฉพาะช่างทอรายสุดท้ายในหมู่บ้านที่ผลิตผ้าได้เพียงวันละหนึ่งถึงสองเมตร แต่กลับได้รับค่าตอบแทนเพียง 100 บาทต่อผืน การเข้ามาของแบรนด์จึงไม่ใช่เพียงการสร้างสินค้า แต่เป็นการสร้างระบบนิเวศที่ให้คุณค่ากับช่างฝีมืออย่างเป็นธรรม

Ricochet และวัตถุดิบที่ย่อยสลายได้

อีกแบรนด์ที่น่าจับตาคือ Ricochet ซึ่งสร้างสรรค์สินค้าแฮนด์เมดจากผ้าลินินธรรมชาติ 100% นำเข้าจากญี่ปุ่น ผ้าวิสโคส และผ้าฝ้ายออร์แกนิก วัสดุเหล่านี้สามารถย่อยสลายตามเวลาและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม การเลือกใช้วัสดุที่ไม่สร้างภาระให้กับระบบนิเวศสอดคล้องกับความต้องการของนักท่องเที่ยวรุ่นใหม่ที่ให้ความสำคัญกับความยั่งยืนมากขึ้นเรื่อย ๆ

IC-LAB และนวัตกรรมรีไซเคิลจากขวดพลาสติก

ในระดับอุตสาหกรรม IC-LAB ภายใต้กลุ่ม Sahagroup ของไทย ได้พัฒนาคอลเลกชันรีสอร์ทบีชแวร์ที่ใช้เส้นด้ายจากขวด PET รีไซเคิล ผ้าอุตสาหกรรมที่นำกลับมาใช้ใหม่ และไนลอนจากเศษวัสดุในโรงงานของตนเอง แบรนด์ยังผสานงานหัตถกรรมจากภูมิภาคต่าง ๆ ของไทยเข้ากับดีไซน์ร่วมสมัย และเปิดตัวในตลาดต่างประเทศ including การจัดแสดงที่กรุงโตเกียวในปี 2026

สนามแข่งขันที่วัดกันที่ “เรื่องราว” ไม่ใช่วัตถุดิบ

สิ่งที่แบรนด์ไทยเหล่านี้มีร่วมกันคือ ความสามารถในการเล่าเรื่องที่ตรวจสอบได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของช่างทอผ้าในพัทลุง วัตถุดิบนำเข้าจากญี่ปุ่น หรือเส้นด้ายจากขวดพลาสติกที่ผ่านการรับรอง นักท่องเที่ยวในปี 2026 ไม่ได้ซื้อเสื้อผ้าเพียงเพราะดีไซน์สวย แต่ซื้อเพราะอยากเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวที่สินค้านั้นเป็นตัวแทน